PMS – ile trwa i jak na nas wpływa?

Co to znaczy PMS?

PMS (z ang. premenstrual syndrom) to inaczej zespół napięcia przedmiesiączkowego, który dotyczy nawet niemal 50% kobiet w okresie rozrodczym [1]. Z tego u 20% kobiet objawy PMS w znacznym stopniu zakłócają zdolność do prawidłowego funkcjonowania podczas wykonywania codziennych czynności. Potrafi uprzykrzyć życie co miesiąc na długie lata.

Zespół napięcia przedmiesiączkowego – objawy

W czasie PMS kobiety walczą z objawami psychicznymi, emocjonalnymi i fizycznymi. W zależności od organizmu, stylu życia i kondycji zdrowotnej, borykają się z wieloma niedogodnościami, co może przekładać się na relacje z innymi w domu i w pracy. Podczas PMS m.in.:

• stajemy się drażliwe i nerwowe, mamy pogorszony nastrój, męczą nas lęki i stany depresyjne,
• cierpimy na bezsenność lub przeciwnie – towarzyszy nam nadmierna senność,
• miewamy problemy z cerą, trądzik, pokrzywkę i alergie skórne,
• przybieramy często na wadze (ze względu na zatrzymywanie się wody w organizmie),
• mamy wzdęcia, zaparcia, problemy z trawieniem,
• dokuczają nam bóle brzucha, pleców i krzyża, tkliwość piersi,
• czujemy zmęczenie i ogólne osłabienie fizyczne,
• zdarzają się również migreny, które dodatkowo osłabiają organizm.

Kobiety muszą nieraz włożyć sporo energii w to, aby objawy te nie zaważyły na ich codzienności. Comiesięczne rozdrażnienie, łącznie z innymi symptomami PMS, nie tylko nam daje się we znaki – jesteśmy tego świadome.

Wiele dziewczyn sięga w tych dniach po środki przeciwbólowe (np. na ból głowy), a łykanie tabletek potrafi się przeciągnąć do pierwszych dni miesiączki, kiedy zaczynają dokuczać bóle brzucha. Nie jest to jednak dobre rozwiązanie. Nadużywanie środków przeciwbólowych nie jest zdrowe – może zaszkodzić kondycji jelit i żołądka.

Jak złagodzić silny PMS?

Brak sił i ogólne rozbicie związane z PMS potrafią pokrzyżować plany zawodowe i rodzinne. Swoje miesięczne aktywności warto układać, dostosowując je do poszczególnych faz cyklu menstruacyjnego.

W przypadku silnych objawów PMS w ostatniej fazie cyklu nie należy wyznaczać sobie zadań strategicznych, wymagających nieustannego skupienia i dużych wydatków energetycznych (np. konferencje, prezentacje, wyjazdy służbowe). Zdarza się, że w tych dniach trzeba też zrezygnować z nadmiernej aktywności fizycznej, skupiając się na oddychaniu i wyciszeniu, odpoczynku.

Ciężkie objawy PMS, tzw. czyli PMDD (ang. premenstrual dysphoric disorder), które w znacznym stopniu pogarszają jakość życia, przekładają się na mniejszą produktywność w pracy czy obniżenie jakości życia osobistego, seksualnego [2] bardzo często wymagają konsultacji ze specjalistą.

Taka już Pani uroda?

PMS to problem złożony i może z czasem się nasilać. Czy winna jest natura? Nie do końca. Kobiety w pierwotnych kulturach nie skarżą się na napięcie przedmiesiączkowe, rzadziej walczą z bólem miesiączkowym. Bardziej należy więc winić cywilizację, która negatywnie wpływa na organizm kobiety, na wielu płaszczyznach.

Wszystko to efekt współpracy wielu czynników, tj.:

• złe nawyki żywieniowe (brak podaży odpowiedniej ilości witamin i składników mineralnych, sięganie po żywność przetworzoną),
• stres (wszelkie czynniki stresogenne, zakłócające funkcjonowanie organizmu),
• toksyny środowiskowe (używki, klimat, żywność, produkty i kosmetyki, z których korzystamy),
• brak aktywności fizycznej (np. korzystanie z udogodnień cywilizacyjnych kosztem zdrowia),
• zaburzony rytm dobowy (sen, praca, odpoczynek).

Wszystkie te czynniki można określić mianem higieny stylu życia. Jeśli o nią nie dbamy, w szybkim czasie możemy odczuć tego skutki.

Niehigieniczny styl życia bardzo często przekłada się na nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu, a przede wszystkim na pracę gospodarki hormonalnej. Z reguły silne objawy PMS to sprawka hormonów, a w zasadzie nieprawidłowej pracy gospodarki hormonalnej.

Stwierdzenie, że „taka już Pani uroda”, które pacjentki często słyszą z ust swoich lekarzy, nijak ma się do rzeczywistości. Nie jest to kwestia kobiecej natury. Bardzo często PMS jest wynikiem zachwiania równowagi hormonalnej. Jej przywrócenie zwykle oznacza powrót do „normalności” i zminimalizowanie, a czasem wręcz ustąpienie przykrych objawów.

PMS a zaburzenia hormonalne – jakie badania wykonać?

Na pierwszy ogień, po konsultacji z lekarzem, warto wykonać badania:

• krwi,
• moczu,
• hormonów mogących mieć związek z tą sytuacją: estradiolu i progesteronu.

Brak balansu na linii estradiol-progesteron może nasilać objawy PMS. Istotne znaczenie może mieć również za wysoki poziom prolaktyny, a także nieprawidłowe wydzielanie neuroprzekaźników (serotoniny i dopaminy).

W tym przypadku do głosu mogą dochodzić kolejne objawy, takie jak problemy z trawieniem, trądzik, pokrzywki i alergie skórne, nadmierna senność lub trudności z zasypianiem. Negatywne objawy mogą dodatkowo pogłębić tabletki antykoncepcyjne oraz suplementacja pregnenolonem.

Często niezbędna może się okazać właściwa suplementacja, która pozwoli wyrównać niedobory i zadziałać regulująco na układ hormonalny.

💡 Zainteresował Cię ten temat? Więcej dowiesz się z artykułu Jak uregulować gospodarkę hormonalną? oraz Mieszanka wybuchowa, czyli zaburzenia hormonalne a okres.